Po zawieszeniu wydawania papierowego HardRockera pojawił się kłopot z ogromną ilością płyt przeznaczonych do recenzji. Niniejszy blog rozładował korek. Od paru lat większość moich recenzji można znaleźć także w papierowych wydaniach Oldschool Metal Maniac.
Brzmi jak: melodeath
Tak jakoś wyszło, że im mniej melodeathowych płyt wychodzi, tym lepiej mi się ich słucha. Niemieccy debiutanci skroili swą EPkę podług najlepszych wzorców wczesnych In Flames i Dark Tranquility. Nie wynajdują no nowo koła, aczkolwiek urozmaicają swą muzyczną materię chórkami, brzmiącymi niczym wkurzony Kaczor Donald, pardon Dani Filth.
https://www.facebook.com/Charons.Decay
Vlad Nowajczyk [7]
Virulent Records
Brzmi jak: bałagan z przebłyskami
Kojarzy mi się ten materiał z bardzo wczesną Sepulturą, jeszcze zanim wykształciła zdolność miotania potężnych riffów. Trochę za dużo tu niewiele wnoszących wiertarek. Rozumiem, taka konwencja, ale ja to odbieram jako pewną nieporadność. Im dalej w las, tym lepiej jednak, solidne death- i thrashmetalowe łojenie się pojawia. Jeśli w tym kierunku pójdą Ślązacy, nie może być źle. Warto pochwalić estetykę wydania, srebrne kompakty zawsze będą kojarzyć się z ejtisami.
https://www.facebook.com/FortificationDT
Vlad Nowajczyk [6]
Brzmi jak: 1993 dzwonił
Ano, dzwonił. Odebrałem. W słuchawce Biohazard, Sepultura i Cro-Mags. I jest dobrze, a nawet bardzo. Co zaskakujące, ten amerykańsko- i brazylijskobrzmiący kwintet pochodzi z Holandii. Bardzo solidnie napompowany testosteronem crossover, bądź też, trzymając się terminologii z epoki: “kory”. Niczym kapsuła czasu, pozbawiony nudnych breakdownów, które zdominowały tę szufladkę już chwilę później.
https://www.facebook.com/boneripperhc
Vlad Nowajczyk [8]
Running Wild Productions
Brzmi jak: heavy metal/hard rock
Mam, czegom chciał. Wersja koncertowa Grim Justice to znacznie bardziej drapieżne i odważne wokale niż na wcześniejszym studyjniaku. Zespół brzmi naturalnie ciężko i gra fantastycznie, każdy z pięciu kawałków zapada w pamięć. Skojarzenia z Sanhedrin i Wucan to nie popierdółki. Potężny cios, oj przydałoby się więcej numerów! Trzeba będzie poczekać aż do 2027, gdy pojawi się nowy album. Uważajcie!
https://www.facebook.com/GrimJustice/
Vlad Nowajczyk [9]
Iron Shield Records
Brzmi jak: heavy metal/hard rock
Nie miałem wcześniej do czynienia z tą austriacką ekipą, ale szybko nadrobiłem zaległości. Ich trzeci album chwycił mnie bowiem za gardło i nie zamierza wypuścić. Łoją przepiękny, szwedzko brzmiący heavy na solidnej hardrockowej bazie. Bez epickich patatajów, za to konkretnie w punkt i przebojowo. Największym atutem wiedeńskiego kwartetu jest songwriting. Każdy numer zbudowano kunsztownie i z pięknym czujem. Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to dość zachowawcze aranżacje wokali. Giotarzystka Michela śpiewa środkowym pasmem, z dużym zapasem i tylko momentami daje się ponieść, jak w “Curse Of The Moon”. Życzyłbym sobie więcej podobnych wycieczek w górne rejestry.
https://www.facebook.com/GrimJustice/
Vlad Nowajczyk [8]
Brzmi jak: death/thrash
Jakim sposobem w kapeli, inspirującej się Death i wczesnym Kreatorem, czuć i słychać doom? Najwyraźniej chodzi o szczególny rodzaj chemii w hesyjskim Herborn. Tempa średnie i szybkie, nagle przechodzące w dostojne, kroczące, z czystym wokalem. Za moment znów wpierdol. Za każdym razem te zmiany zaskakują, za każdym!
https://www.instagram.com/mindcross_metal/
Vlad Nowajczyk [8]
Brzmi jak: thrash metal z domieszkami
Skąd wyskoczyła ta ekipa, wciąż nie wiem. Przecież takie granie powinienem był znać od dawna. No cóż, lepiej późno niż wcale. Wielkopolski kwartet serwuje Bay Area Thrash, wzmocniony ewidentymi wpływami Death. Breakdowny i zwolnienia z czystym śpiewem kojarzyłyby się z metalcore, gdyby fałszowali. Nie fałszują. Solówki na “Beczkomiocie” to najlepsze pogranie na gitarce w polskim thrashu od ładnych paru miesięcy, konkretnie od Species. Jest dobrze, a oprawa graficzna dodaje +10 do zajebistości.
https://www.instagram.com/kegthrower_official
Vlad Nowajczyk [8.5]
Brzmi jak: thrash metal
Dziewięć lat to kawał czasu, więc ze składu z ostatniej pełnej płyty pozostał w War-Saw tylko lider, Marek Molenda. Personalne perturbacje sprawiły też, że na “Blood For God” słychać trzech gitarzystów, dwa wokale i sesyjnego bębniarza. Ale do rzeczy. Warszawiacy grają sprawny thrash slayerowo-sepulturowy, w trzecim numetze przełamany akcentem folkowym. Bardzo solidne granie, nie do końca zapadające w pamięć, ale wysoce słuchalne.
Na deser dwa covery: “Under Jolly Roger”, czyli ulubiony kawałek zmarłego tragicznie małżonka Sylwii, ex-wokalistki WS, a wcześniej The No-Mads. Tu robotę robi nie tylko Sylwia, ale i jej dzieciaki. Moc! Drugi numer mniej oczywisty, “God Is Dead” Carnivore, także hicior przeokrutny.
Krótki czas trwania EP pospołu z przebojowością coverów sprawiają, że przycisk “repeat” naciskany jest wiele razy z rzędu. Złapałem się jednak na poważnym zastanowieniu “kto to właściwie gra” podczas trzech numerów autorskich.
http://www.facebook.com/warsawofficial
Vlad Nowajczyk [7.5]
Brzmi jak: LA Thrash
Pod jakim kamieniem siedzieli przez lata, tego nie wiem. Ale wyleźli, głównie za sprawą angażu gitarzysty Allana w potężnym Hirax. Mamy tu do czynienia ze świetnie skomponowanym LA thrashem aka NWOTM. Tak, z tą nową falą, z której jakże niewiele po latach zostało. Dużo Kreatora z okolic “Coma Of Souls” albo Carcass z “Heartwork”, łech łech. Trochę Sepultury i wczesnej Metalliki. Dobrze wymieszane i jest. Debiut wyśmienity, szkoda tylko, że na CDr.
https://www.facebook.com/Anathemma0816
Vlad Nowajczyk [9]
%20copy%20(1).jpg)
Fighter Records
Brzmi jak: solidny hard’n’heavy
Pierwsze wrażenie? A idźcie mi z tym europałerem!!! Obowiązki recenzenckie sprawiły jednak, że odpaliłem “Rock This World” ponownie. I było to dobre. Tak, jest tu gruba warstwa Helloween. Pod nią natomiast mamy Dio, AC/DC i mnóstwo, mnóstwo blues/rocka. Wszystko się zgadza, słuchalność wysoka, a po ośmiu latach powinni coś wreszcie nagrać.
https://www.facebook.com/Death.Keepers
Vlad Nowajczyk [8]
